Trenitalia, altijd een beetje reizen.

De trein pakken in Italië doet een mens met heimwee terug verlangen naar de NMBS. De NMBS is duizend keer zo goed als Trenitalia. Vertragingen in België? Waar klagen jullie over, over die vijf minuutjes dat de trein eens per maand te laat is?

Neen dan, hier kom je echte dolle pret tegen : vertragingen van twee uur en meer, om de haverklap stakingen. Ongeveer elke keer dat ik hier de trein genomen heb, was er wel iets dat fout liep. Het beste staaltje ben ik afgelopen vrijdagavond tegengekomen. Om naar Bologna te gaan, moesten we een regionale trein nemen. Dat zijn de vuilste, volste, luidruchtigste, heetste en vochtigste treinstellen die je hier kunt tegenkomen. Niet meteen een plezier, maar soit, een iPod helpt al veel om niet te moeten horen hoe een volledig treinstel zit te bellen naar 'la mamma' wat ze van plan zijn om 's avonds te eten.

Alles ging goed, tot ergens halfweg de trein zijn gewone stop nam in een klein stationnetje, ergens op de Po-vlakte. De trein staat stil gedurende vijf minuten (geen argwaan), gedurende tien minuten (hmm, duurt wel een beetje lang), vijftien minuten (grrr), twintig minuten... Waarop stilaan de trein begint te ontvolken. Na een halfuur toch maar eens aan een aantal mensen gevraagd of ze wisten wat er aan de hand was. Niemand die van iets weet, want er was niets gezegd over de intercom. Tot iemand binnenkomt die in het station was gaan vragen wat er aan de hand was : "il treno è soppresso". Vrij vertaald : de machinist had goesting om hier te stoppen en niet meer verder te gaan.

Bon, dan maar naar de caffetaria om te wachten op een andere trein een uur later. Tot we plots weer iedereen onze eerste trein zagen opstappen. Vreemd, want wederom was er niets omgeroepen. We hebben maar hetzelfde gedaan en wat bleek... de trein was niet langer 'soppresso'. Ik vermoed dat de machinist gewoon wat tijd nodig had om wat sigaretten te roken en naar 'la mamma' te bellen wat hij van plan was om 's avonds te eten.

Die vertragingen, daar geraakt een mens gewoon aan. Maar dat er niets wordt omgeroepen, geen greintje informatie wordt verschaft, doet de goesting om een Italiaanse krachtterm te uiten toch wel fel toenemen.