Turijns feestdag

Nogal wat steden in Italië hebben een lokale feestdag, de dag van hun patroonheilige. Zo ook Turijn : 24 juni, de dag van San Giovanni Battista (St. Jan de Doper). En dat wordt in stijl gevierd met een vrije dag voor haast iedereen. En hoewel het tegenwoordig al loeiend heet is, is het een van die weinige vrije zomerdagen dat de Turijners niet richting koele bergen en aangename stranden trekken. Neen, een vreemde vorm van lokaal chauvinisme ('onze stad is de beste en alle andere italiaanse steden sucken' en tegelijkertijd ook 'Italië rules en alle andere landen sucken') zorgt ervoor dat de Turijner op 24 juni zijn stad viert.

Dat feest begint op de avond van de 23ste met een klassiek St.-Jans-vuurkestook : de Falò. Op Piazza Castello, het centrale plein van Turijn, wordt bovenop een enorme brandstapel een paal met daarop een beeltenis van een stier geplaatst. De stier, symbool van Turijn. Vervolgens wordt het geheel in de fik gestoken en wacht iedereen gespannen tot de paal met stier valt. Valt ze in de richting van het ex-koninklijk paleis, dan is er consternatie alom. Dat betekent dat het volgende jaar niet al te best zal zijn. Valt de paal in de richting van het station Porta Nuova dan neemt algehele blijdschap bezit van de locals : een goed jaar staat hen te wachten. De paal is dit jaar knal in het midden gevallen. Afhankelijk van het perspectief van waar je stond betekent dat een beetje pech of een beetje geluk voor volgend jaar. Reden genoeg voor de burgemeester om te verkondigen dat ze hier volgend jaar er toch maar goed aan doen om hard te werken.

De avond van de 24ste verzamelt gans Turijn (en dit is geen overdrijving) zich op een strook van een halve kilometer aan de oever van de Po. Dat vinden ze echt tof, zo allemaal keidicht op elkaar gepakt staan en dan maar beginnen duwen. Een Italianerhand is gauw gevuld. Maar ze zijn er toch vooral voor het vuurwerk, dat wordt afgestoken vanop bootjes op de rivier. Vergezeld van flarden bombastische muziek uiteraard. En hier en daar uiteraard ook een flard 'Inno di Mameli', oftewel 'Fratelli d'Italia', het nationale volkslied. En dan begint jong en oud luidkeels mee te kelen : 'Fratelli d'Italia, l'Italia s'è desta, dell'elmo di Scipio, s'è cinta la testa.' Enzovoort enzoverder. Vuurwerk, een half miljoen kelen die 'Wow, waauuw, guarda' roepen, een wonderbaarlijk vertoon van spuuglelijke en opzichtige mode waarin de kleur roze een hoofdrol speelt, luid getater en 'Fratelli d'Italia' : geloof het of niet, maar het is ongelooflijk charmant.

Il purtroppo delle cose

Je moet hard zoeken om in het italiaans vertaalde nederlandstalige literatuur te vinden. Heel hard. Zo hard dat tot voor kort ik enkel 'La sofferenza del Belgio' van Claus kon vinden. En daar zal zijn dood wel iets mee te maken hebben gehad.

Maar als je heel hard zoekt, vind je ook wel. Zo is er bijvoorbeeld uitgeverij 'Iperborea', die zich specialiseert in het vertalen van literatuur uit Noord-Europa. En het nederlandstalige taalgebied wordt netjes bij Scandinavië gerekend. Maar goed, er zijn dus vertalingen van Cees Nooteboom, Hella Haasse, Kader Abdolah en zelfs van Jan Jacob Slauerhoff. En ook twee boekjes van Elsschot : 'Fuoco fatuo' (Het dwaallicht) en 'Formaggio Olandese' (vreselijke vertaling van de titel 'Kaas').

Het is toch vreemd, al dat Italiaans, doorspekt met namen als 'Maria Van Dam' en 'Lange Ridderstraat'. En ik vermoed dat dat nog veel erger zal zijn voor de nieuwste aanwinst in de rekken van de betere boekhandel alhier : 'Il purtroppo delle cose' van ... Dimitri Verhulst. Jawel, 'De helaasheid der dingen' goes Italian.

Eerste vaststelling : ze hebben de cover vermassacreerd. Er staat hier een marginale keukenkast op. Dan past de cover met de sanseveria toch stukken beter bij de Vlaamse marginaliteit waarover dit boek gaat. Tweede vaststelling, ze hebben de namen niet vertaald : nonkel Zwaren wordt dus 'zio Zwaren' en niet 'zio Pesante'. Ze zijn er hier nochtans toe in staat.

Maar goed, vanaf heden kunnen de Italianen dus genieten van zinnen als : 'La strada tra Reetveerdegem e Scheldewindeke era lunga, brutta più che altro, ma disseminata di birrerie.' Benieuwd of de verkoop hard zal gaan.

Meer campagnenieuws

Hier vind je interessante foto's. Het zijn foto's van een oudjaarsfeestje ten huize Silvio. Ze zijn gepubliceerd door de Spaanse krant El Pais. Berlusconi heeft via een kortgeding de publicatie in de Italiaanse kranten kunnen voorkomen. En om deze foto's ging de Europese campagne hier. Om maar te zeggen hoe zielig de Italiaanse politiek wel niet is. Nikske Europese standpunten, enkel sex, drugs en rock 'n roll. Gisteren kreeg ik de vraag van een Italiaan wat ik daar allemaal van vond. Ik heb maar eerlijk geantwoord :-). Eerlijkheidshalve heb ik ook maar gezegd dat de Belgen tegenwoordig ook niet echt veel recht van spreken hebben als het over politiek gaat. Maar er is natuurlijk nog altijd een verschil tussen dieptepunten en complete afgronden.

Update : Volgens Berlusconi gaat het hier duidelijk om een communistische aanval op zijn persoon en zijn de foto's onschuldige kiekjes. Overigens heeft Silvio voor zijn feestjes legervliegtuigen ingezet, om zijn gasten te vervoeren. Niets aan de hand echter, want volgens een nieuwe wet (echter ingevoerd na de feestjes) mag de premier legervliegtuigen inzetten omwille van security-redenen, om mensen met hem mee te nemen, die hij absoluut niet kan missen.

Ondertussen heb ik voor de eerste keer iets over 'thema's' gehoord. Berlusconi heeft gezegd dat Milaan meer en meer op Afrika begint te lijken en dat daar toch wel eens een einde aan mag komen. Hij is tot deze conclusie gekomen na eens in Milaan te hebben gewandeld en keiveel Afrikanen te zijn tegengekomen. Een kleine berekening op basis van zijn wandeling heeft hem tot het briljante inzicht gebracht dat 60% van de Milanezen Afrikaans is. Verder heeft de gouverneur van de nationale bank zijn bezorgdheid uitgedrukt over het feit dat 1,6 miljoen Italianen, ingeval van werkloosheid, zonder uitkering zouden komen te zitten. Repliek van Berlusconi : "Het gaat om cijfers die ik niet ken en die dus niet waar zijn."

Campagnenieuws

Ha, binnenkort Europese verkiezingen. Dat betekent een kiescampagne. Normaal gezien word je dan geacht iets te vernemen over programma's. Niets van dat alles hier! Af en toe eens een radiospotje, dat wel. Zo weten we dat Antonio Di Pietro (Italia dei Valori) wil 'terugkeren naar Europa', dat Pierferdinando Casini (UDC, de lokale christen-democraten zeg maar) wil dat de burger 'tussen links en rechts voor Italië kiest' en zichzelf als 'het extreme centrum' ziet en dat Umberto Bossi (Lega Nord), vergezeld van een bombastisch stukje barokmuziek, zo stilaan genoeg heeft van al die illegalen.

Maar da's ongeveer alles wat je te weten komt. Alles draait hier tegenwoordig namelijk rond Berlusconi. Omwille van twee redenen. Eerste reden : een week of zo geleden heeft het gerechtshof van Milaan een zekere meneer Mills schuldig geacht aan het aannemen van smeergeld. Meneer Mills was ten tijde van het aannemen van smeergeld advocaat van huidig presidente del consiglio Berlusconi. En o ja, meneer Mills kreeg het smeergeld van Berlusconi. De uitspraak van het gerechtshof komt er dus eigenlijk op neer dat Berlusconi corrupt is. Niet dat het hem iets kan schelen, aangezien hij ongeveer een jaar geleden zijn fantastische onschendbaarheidswet erdoor heeft geduwd, waardoor ze hem, zolang hij premier is, niets kunnen maken. Cool, nietwaar. De eerste reactie van Berlusconi op de uitspraak luidde vrij vertaald : "Dat gerechtshof van Milaan zit vol communisten. Linkse ratten, rolt uw matten." Ja, we hebben hier wel degelijk te maken met de premier van een West-Europees land.

De tweede reden waarom Berlusconi alomtegenwoordig is, heet Noemi Letizia. Dit is de Napolitaanse schone die van Berlusconi een mooi verjaardagscadeau mocht ontvangen : een diamanten halsband (volgens Silvio zijn standaard cadeautje). Zij is de reden waarom mevrouw Berlusconi onlangs heel kwaad is geworden en wil scheiden. Volgens Silvio is zij de dochter van een goede vriend van hem en heeft hij haar een drietal keer, telkens in gezelschap van papa en mama ontmoet. Volgens een ex-vriendje van Noemi, kreeg Noemi af en toe echter eens vriendschappelijke telefoontjes van Silvio. Daarin vertelde hij haar dat ze toch maar goed moest studeren en zichzelf proper moest houden, omdat ze toch zo'n mooi engelengezichtje heeft. En als ze een goed studieadvies nodig had, mocht ze Silvio altijd wel eens bellen. Ik moet wellicht niet vertellen dat dergelijke revelaties allerlei interessante speculaties oproepen over 'pikante relaties'. En daarover gaat de campagne hier, zie. Antwoord van Berlusconi luidt zoals altijd : "Linkse ratten, rolt uw matten." Overigens, voor diegenen die hun twijfels hebben over de smaak van Silvio, oordeel zelf hier.

Een tip

Gelezen op de overigens vrij goede site : gek-op-italie.be:

"Lionello Rosso van het huis Poderi Rosso Giovanni uit het Italiaanse Piemonte stelt op zaterdag 6 en zondag 7 juni 2009 zijn bijzonder fraaie collectie Barbera-wijnen voor in de Leuvense Wine Loft.

Het wijnhuis Poderi Rosso Giovanni uit Agliano Terme specialiseert zich in de productie van Barbera d'Asti en situeert zich op een domein van ruim 10 hectare. Het landgoed is volledig beplant met Barbera, met een dichtheid van zowat vijfduizend wijnstokken per hectare.

De typische kalkhoudende bodem en het microklimaat van de streek zorgen voor een aantal zeer mooie wijnen in een uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding. Een degustatieweekend dat zal zorgen voor gegarandeerde ontdekkingen.

Organisatie: Wine-Loft, Kolonel Begaultlaan 15, B-3012 Wilsele

Bron: spqr.be‎"

Misschien een tip voor na het uitvoeren van 's belgenmans burgerplicht (of voor het uitvoeren daarvan :-))

Het aards paradijs

Meer dan anderhalf jaar in Italië en nog geen enkele keer naar de zee geweest. Da's toch een beetje schandalig. 't Is nochtans niet dat ik geen zeemens ben; als je afkomstig bent van 10 kilometer van de Noordzee, dan ben je toch een beetje een zeemens. De geur van de zee is toch iets dat een fijn gevoel van herkenning oproept. Maar van de andere kant, als je vlak bij de kust woont, weet je ook dat het zomerseizoen toch niet bepaald prettig is. Massatoerisme en dergelijke, er zijn plezanter dingen. En 't is al zo erg aan de Belgische kust, dus wat moet dat niet geven aan de Mediterrannee. Bovendien : mensen van de Belgische kust vinden de zee vooral cool als er niemand is, bij voorkeur bij nacht en ontij. Niets plezanters dan eens goed uitwaaien aan het strand, of de macht van de natuur aanschouwen bij storm en ontij. En de Mediterrannee is in dat opzicht geen echte zee. 't Is eigenlijk toch maar een groot meer. Er zijn nauwelijks getijden, geen stormen,... De Middellandse Zee is een woessie-zee. Maar goed, men moet er toch eens naartoe gaan. Bovendien stijgt het kwik hier vlotjes boven de dertig graden en Torino is in die omstandigheden een vochtige, windvrije smog-oven geklemd tussen de Alpen en de Turijnse heuvels en ontsnappen is aangewezen als men wil ademen.

Naar de zee dus, meer bepaald naar de Ligurische kust, naar het twintig kilometer lange strookje Mediterraanse kust dat 'Cinque Terre' heet. Het ligt hier:

Grotere kaart weergeven
Cinque Terre is een aangename verrassing. Het is één van de bekendste stukken Ligurische kust (of Italiaanse kust tout court) en is bijgevolg bijzonder toeristisch. Dat roept al direct doembeelden van lillende oude vrouwenlijven op, maar neen. Superveel strand is er niet in Cinque Terre en de stranden die er zijn zijn vooral geconcentreerd rond het dorpje Monterosso. En dat is direct het minst toffe dorpje van de vijf die Cinque Terre rijk is.

Cinque Terre is een bijzonder grillig stukje kust dat in '99 Unesco werelderfgoed en beschermd nationaal park werd. Men is er vrij goed in geslaagd om massatoerisme en authenticiteit hand in hand te laten gaan. Een voorbeeld! Er zijn kleine rotsstranden en grillige kliffen. Het water is bijzonder helder en boordevol flora en fauna : een waar snorkelparadijs. De kust gaat direct over in pittige heuvels, waar het heerlijk wandelen is (niet gestoord door Amerikaanse toeristen) en waar men de typische Mediterrane plantengroei kan ontdekken. Het panorama vanaf de heuvels (en eigenlijk vanaf elk punt in Cinque Terre) is adembenemend. De heuvels worden doorkruist door eeuwenoude paden, trappen en terrassen waar wijnranken worden verbouwd. Er wordt immers witte wijn verbouwd, die spijtig genoeg peperduur is, door de nogal gecompliceerde en arbeidsintensieve manier waarop de druivenaanplanting hier moet gebeuren.

Omdat een beeld meer zegt dan duizend woorden, volgt hier een foto:

Meer foto's van dit stukje aards paradijs staan hier.

De Giro in Torino

De Giro d'Italia was de afgelopen twee dagen in Piëmonte. Gisteren kreeg Turijn de eer om als vertrekstad te fungeren. En dan loopt er nogal wat bekend volk rond. Kent iemand deze nog?

Ook Mensjov ontbrak niet:

Hier tekent Mark Cavendish (hier 'cannonball' genoemd) het startregister:

Basso, die bijzonder populair is:

Een oud-Tourwinnaar:

Een meervoudig oud-Tourwinnaar (net een foto kunnen nemen vooraleer zijn bodyguard in de weg kwam lopen):

Het eigenlijke vertrek dan:

Garzelli en The Boss: