Uitzonderlijk goed

is dit ski-jaar in Piemonte. En afgelopen week-end waren de condities zelfs extreem goed. Woensdag, donderdag en vrijdag was het barslecht weer in Turijn, dus viel er verse sneeuw in de bergen. En zaterdag en zondag was het ronduit stralend weer. Ideaal dus om het volledige week-end naar de Via Lattea (letterlijk : de Melkweg) te trekken. Die Via Lattea is zo'n verborgen plekje, in dit geval ski-paradijs, dat vrij onbekend is bij de grote massa toeristen, en dat de Italianen lekker voor zichzelf houden. Nu ja, plekje, in totaal vind je er toch meer dan 400 km aan pistes. En sinds 2006 is de Via Lattea toch ook wel iets bekender, aangezien zich hier het epicentrum van de Winterspelen bevond. Het gebied is dus bijzonder divers en je kunt hier nog altijd de Olympische pistes afdalen. Breed, hoog (dus koude temperaturen en bijgevolg geen plaksneeuw, maar goede harde sneeuw), goed onderhouden (dus geen ijspistes) en razendsnel. Vooral die van Sestriere zijn zeer de moeite, al was het maar omwille van het uitzicht vanop 2800 meter:

Niet alleen in Sestriere is het uitzicht de moeite. In het ganse gebied kun je plekken vinden waar het panorama ronduit magnifiek is. Vele liften brengen je een eind boven de boomgrens, waar je voluit de bergketen tussen Frankrijk en Italië kunt bewonderen.

Al bij al zijn de pistes rond deze tijd van het jaar niet al te druk, ook al omdat de Via Lattea iets moeilijker te bereiken is dan bijvoorbeeld Bardonecchia en dus niet zozeer geldt als ski-oord voor familieuitstapjes. En als je de Italiaanse truken kent, is het zelfs vrij goedkoop. 34 euro voor een dagpas voor de volledige Via Lattea. En de truken zorgen ervoor dat je 34 euro betaalt voor twee dagen.

Maar goed, de temperaturen beginnen stilaan te stijgen, dus het is hier bijna gedaan met skiën. Spijtig...