Cyclocross in Italië

Voor foto's, zie deze Picasa-pagina.

Enkele opvallende verschillen met cyclocross in België:
-Er is heel weinig volk. Men moet dus niet twee uur op voorhand een plaats inpalmen en men kan tijdens de wedstrijd rustig van 't ene eind van 't parcours naar 't andere eind wandelen. Het is zelfs mogelijk om de finish te zien.
-De helft van het volk spreekt allerlei Vlaamse dialecten en staat in het veld.
-De andere helft van het volk spreekt Italiaans en staat vooral aan de finishlijn. Begrijpe wie kan!
-De Vlamingen dragen in het buitenland van die grappige Belgische-vlag-hoeden. Grappige combinatie : een Belgische-vlag-hoed en een jas van 'De grote prijs Sven Nys-1 januari-Baal'.
-Er zijn dus wel degelijk Vlamingen die naar alle crossen, waar dan ook, gaan.
-Italianen vertalen alles : Sven Nys wordt vertaald als 'Zzven Nies'.
-Italianen kennen Nys : als hij een gat van 5 meter kan slaan, roepen ze luid : "Avanti Zzven".
-Verder zijn ze bijzonder trots en blij met de prestatie van hun landgenoten, ver in de achtergrond.
-Er zijn geen hamburger- en frietkramen, alleen een peperduur broodjeskraam. Een broodjeskraam!!!
-Er zijn geen biertenten.
-Gebrek aan randanimatie heeft blijkbaar een gunstig effect op de organisatiekosten. Je hoeft hier namelijk op een Wereldbekercross geen inkom te betalen. Gratis, veur niet!