Back in town.

Goed, terug in Torino. En gelukkig, gelukkig, gelukkig, het is iets frisser dan toen ik naar België vertrok. Slechts 30 graden in de schaduw, maar 's avonds durft het al afkoelen tot 24 graden en in het putteke van de nacht tot 20 graden. Nog steeds zweten dus, maar toch al iets draaglijker zweten. En de airco op de universiteit werkt terug... Mamma Miracoli zal er wel voor iets tussen zitten, denk ik.

Gisterenavond nog efkes de hoogste der Turijnse heuveltoppen beklommen, de zogenaamde Colle della Maddalena. Kwestie van toch eens dat klimgevoel aan te scherpen. Waarom doet dat toch altijd zo'n zeer als je daar opnieuw aan begint? Voor de liefhebbers van profielen, dit is de Maddalena

Het profiel van het colleke dat ik enkele weken geleden in Susa heb gedaan, ziet er zo uit

Ik ben wel gestopt in Madonna della Losa. Ik dacht namelijk dat ik geen meter vooruit ging en dat het al bij al toch niet zo steil was. Bij deze : ik was een woessie.

Plannen voor volgende weken:
De Moncenisio:

(Hmmm, beetje lang precies.)
En Prato Nevoso:

Die laatste plan ik te doen op 19 juli. Da's de dag voor de echte groten daar passeren. Met wat meeval kan ik er misschien wel overnachten om de Tour te zien aankomen. Yell for Cadel zou ik zeggen. Wie wil immers Vansevenant niet onnozel zien doen bij aankomst op de Champs-Elysées?