Geen nachtelijke vriezerij meer, bomen die er terug groen uitzien, de heuvels rond Turijn die dagelijks groener worden... de winter in Italië lijkt voorbij. En dat is maar goed ook! De winter is hier immers een ergerlijk deprimerend seizoen. Vrij weinig zonlicht, maar ook vrij weinig regen. Dat betekent dus dat de hemel meestal gewoon potdicht zit met een deprimerend saaigrijs wolkendek. Saai, bitterkoud, en in een grote stad als Turijn wordt dat grijze aspect nog eens verhonderdvoudigd door de aanwezige industrie. Is 't in België beter? Neen, uiteraard niet. 't Is in België des winters ook bitterkoud en daarenboven krijg je er nog eens een dagelijkse gratis douche bovenop. Eén klein aspect is aan het Belgisch weer toch iets beter : 't is minder saai. Het wolkendek verandert voortdurend en er gebeurt al eens iets, zoals een pittig stormpje. Ook niet echt plezant, maar toch iets meer gevarieerd dan een grijs wolkendek, waar zelfs niet de minste grijstintvariatie in te ontdekken valt.
Maar zie, de lente is in 't land en pleziert ons al eens met mooie dagen. De stad krijgt kleur, niet alleen door het groen, maar plots ontdek je ook dat de gebouwen niet enkel grijs zijn geschilderd. En het voornaamste verschil : de Italianen komen terug naar buiten. Terrasjes worden opgezet, statige oude heren en dames drinken hun zoveelste koffie gezellig buiten, jonge gezinnen proberen hun bambini wat kleur te laten krijgen en je kunt 's avonds je pizza al eens buiten consumeren. Zowaar, zowaar, de typisch Italiaanse levensstijl komt terug naar boven. In alle straatjes heeft de plaatselijke bar stoeltjes buitengezet en zit jong en oud gezellig te tetteren over van alles en nog wat. Wandelend door de straten krijg je dat typisch Italiaanse 'dolce far niente'-gevoel. En dat is best wel gezellig...
't Is toch ook niet allemaal peis en vree. April, dat is ook hier de maand van de grillen. Het durft nog al eens een paar dagen goed regenen. En dan wordt het al weer wat kouder. Niet fijn, want er heerst hier blijkbaar een wet die zegt dat in openbare gebouwen (waaronder scholen, universiteiten,...) de verwarming na 15 april niet meer mag worden aangezet, tenzij in uiterste nood. Een pestwet, als je 't mij vraagt, want regendagen betekenen dan zoveel als dikketruiendagen. 't Is dan behoorlijk bibberen, een ganse dag lang, want de begrippen 'dubbelglas' en 'isolatie' zijn hier niet echt doorgedrongen (en waarschijnlijk niet echt geschikt voor in de zomer). Maar goed, als de regen verdwijnt en de zon terugkomt, zien de bergen er zoveel mooier uit, bedekt met een vers laagje sneeuw. En dat maakt alles weer goed...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
In België schijnt intussen (af en toe) een mooi zonnetje en begint het echt lenteweer te worden.
Maar laat dit ons niet afleiden van het feit dat ik toch wel had gehoopt op een stevig stukje over de verkiezingen, nu San Silvio opnieuw een premierschap heeft kunnen kopen... Of hebben zijn vriendjes u bescherming aangeboden met als tegenwaarde geen kritische tekstjes meer te posten?
Eén dezer dagen zal ik mij nog eens laten gaan over Berlusconi. Maar hij is nog druk bezig met het vormen van zijn regering, dus laat hem nog efkes doen. Naar zijn eigen zeggen duurt dat bij hem maar een week ofzo :-)
Een reactie posten