Het weer hier zuigt behoorlijk op dit moment. Het regent als was het hier Ierland of godbetert België. De hemel is potgrijs en als het dan eens beter is, is het op een donderdag of een vrijdag om dan op zaterdag en zondag weer in het water te vallen. Wat doet een mens dan op zaterdag en zondag? Een verslag waar de saaiheid vanaf druipt...
Zaterdag begon grijs maar droog. Dus het plan opgevat om mijn fiets te pakken en toch maar een toerke te doen. Na het kopen van pistoleekes en een paar kilo espe op de lokale markt begon het uiteraard te regenen, waardoor ik die fietsplannen maar besloot op te bergen. In plaats daarvan naar de UPIM gegaan om een nieuwe jas te kopen en een nieuwe portefeuille. Jaja, ik heb een nieuwe portefeuille, woehoe. Ondertussen bleef het maar regenen, maar eerder van het soort dat wij motregen plachten te noemen. Om een of andere reden begon ik te denken : "Als Belg ben ik toch niet bang van een beetje regen zeker." Tengevolge van deze verraderlijke vorm van stoerdoenerij heb ik dan toch maar mijn fiets gepakt en ben ik vertrokken voor een weinig ontspannend tochtje. Weinig ontspannend wegens:
1) Ik ken de goede manier nog niet om Torino uit te geraken. Dientengevolge bevond ik me vaak op grote wegen en heb ik de Torinese industrie van een onaangenaam dichtbije afstand kunnen bewonderen. Moest ik premier zijn van dit land, ik zou alle industrie hier afschaffen.
2) De Italiaanse wegen zijn niet bestand tegen wat regen. Diepe putten en een regelmatige douche van een voorbijrijdende auto, zijn het gevolg. Moest ik premier zijn van dit land, ik zou goede fietspaden aanleggen, zonder vijvers en met rioolputtekes om de 5 cm.
3) 't Is nogal moeilijk om te weten waar je bent. Het begrip wegwijzer is in Italië precies behoorlijk onbekend. Je vindt ze blijkbaar alleen maar op de autostrades. Moest ik premier zijn van dit land, ik zou ervoor zorgen dat er om de 5 cm een wegwijzer stond.
4) Italianen rijden 120 waar ze maar 50 mogen. Een mogelijke verklaring voor dit fenomeen is het gebrek aan wegwijzers en andere wegmarkeringen waardoor ze denken dat het overal autostrade is. Moest ik premier zijn van dit land, ik zou ervoor zorgen dat ik de enige was die met een auto mocht rijden.
Enfin, na ongeveer 5 uur een diepgravende studie van de industrie rondom Turijn te hebben gemaakt, heb ik maar een einde gemaakt aan deze Danteske ervaring. 's Avonds maar verder in 'Het verdriet van België' gelezen. Verbazend hoe rap de pagina's wegvliegen bij dit ***weer.
Zondag zo mogelijk nog erger. 's Morgens gewandeld in 't stad en in de Fnac binnengesprongen. 's Namiddags naar het cinema-museum gegaan. Overigens wel een aanrader. 's Avonds barstende koppijn en niets gedaan. Moest ik premier zijn van dit land, ik zou toch wel geprobeerd hebben om iets aan die koppijn te doen.
Hopelijk is 't volgend week-end ander en beter.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten