Italiaanse politiek II

Awel ja, 't kan rap keren in de politiek :-). Hier verandert er ook wel iets, 't is niet dat er elke minuut iets anders gebeurt, zoals in België, maar toch. De voorbije weken is het jaren oude pact tussen Berlusconi en zijn foute vriendjes volledig uit elkaar gevallen. Silvio (de Jean-Marie Dedecker van de Italiaanse politiek) komt de laatste weken toch niet meer zo goed overeen met Bossi (de Karel Dillen van Italië) en Fini (de lokale Gerolf Annemans). Groot dispuut is het plan van Berlusconi om een nieuwe partij op te richten, als reactie op de oprichting van de megagrote Partitito Democratico aan de linkerzijde. De rechtse rakkers in Italië mogen binnenkort dus stemmen op de naam van de nieuwe partij : het wordt ofwel 'Partito della libertà' ofwel 'Popolo della libertà'. Mja, in beide gevallen een behoorlijk foute naam wat mij betreft. Bossi en Fini hebben echter niet meteen plannen om in de nieuwe partij te stappen, dus 't ziet er naar uit dat Berlusconi's huidige Forza Italia gewoon even van naam zal veranderen.

Nog straffer is dat Berlusconi en Veltroni, baas van de Partito Democratico, elkaar gisteren hebben ontmoet, om te spreken over diverse zaken. Een van die zaken was ... een staatshervorming!!! Wel, eigenlijk een mini-mini-mini-staatshervorming-light. Het gaat eigenlijk gewoon over de hervorming van de kieswetgeving. Ik vermoed dat de rol van de Senaat ook zal herbekeken worden enzo. 't Is allemaal vrij moeilijk om te volgen, aangezien mijn kennis van het Italiaans nog niet van die aard is om technische, politieke termen goed te snappen.

Enfin, tot voor enkele weken was het samenzetten van Berlusconi en Veltroni zowat te vergelijken met Bart De Wever die, in het bezit van zelfgebakken koekjes, op theevisite gaat bij Olivier Maingain, die vervolgens in vloeiend Nederlands een sprookje over een leeuw voorleest aan De Wevers kinderen. Vrijwel onmogelijk dus. Maar kijk, na het onderhoud van gisteren, was er sprake van 'een convergentie van ideëen' en 'wederzijds respect'. Te vergelijken met Leterme die Milquet na een avondje thé dansant een - weliswaar - zedige kus ter afscheid geeft. Ook moeilijk in te beelden. Vooral als je beseft dat Berlusconi twee weken geleden nog ijverig handtekeningen aan het verzamelen was om de regering Prodi (toch een lid van de Partito Democratico) te laten vallen. Het toont alleen maar aan dat Prodi al lang niet meer de man is in Italië...

En o ja, er is hier nog een politieke factor die ik nog niet vermeld heb, maar die in Italië bijzonder veel invloed heeft. Komt hier werkelijk elke dag in de kranten om iets moraliserend te zeggen. Ik zeg niet wie het is, maar zal toch enkele tips geven : 't is eigenlijk een Duitser, hij heeft onlangs een lange brief geschreven, loopt rond in lange gewaden en met grappige, rode schoenen en als hij sterft, is 't twee weken lang spektakel, tot er witte rook uit een schouw komt.