Gelezen in La Stampa : 'La fine del Belgio non è più tabù.' Zowaar een ganse pagina over de Belgische politieke toestand in een Italiaanse gazet. Interessante en grappige lectuur. Ze hebben het ondermeer over 'Bruxelles-Hal-Vilvorde', slagen erin om het Belgische politieke bestel van gemeenschappen en gewesten uit te leggen en geven een korte geschiedenis van België en het ontstaan van de Vlaamse beweging. Zelfs de quote van Jules Destrée ("Sire, il n'y a plus de Belges.") wordt aangehaald. In het Italiaans klinkt dit als : "Sire, lasciate che Vi dica la verità, l'orribile verità : il Belgio non esiste."
Het grappigst is het bijstukje over de taalproblemen in België. Blijkbaar is er in Sint-Genesius-Rode een paar jaar geleden een begrafenis geweest van een Vlaming, waarbij de priester in het Frans de mis begon op te dragen. 'Grave errore', de mis stilgelegd en opnieuw begonnen in het Nederlands. Het Marseillaise-verhaal van Yves Leterme komt er uiteraard ook in voor ("una gaffe senza ritorno", vinden ze hier). Evenals het bijbehorende verhaal dat geen enkele van de politici wist dat op 21 juli "il re Alberto (sic) giuro fedeltà alla nuova costituzione", wat ik persoonlijk "una gaffe senza ritorno" vind, maar kom. Ze vinden het ook grappig dat je in België hopeloos verloren rijdt als je niet weet dat Bergen hetzelfde is als Mons, of dat je op weg van Brussel naar Aarlen de naam van Luik vier keer ziet veranderen. Uiteraard staat er ook een foto bij het artikel van een meertalig bord ergens in Brussel. In plaats van iets officieels te pakken (verkeersbord ofzo), staat op hun 'cartello multilingue' de heerlijke uitspraak "Een paar pintjes per dag en je blijft aan de slag", "Deux bières par jour, en forme toujours", "A pint or two a day keeps the doctor away".
Het toppunt van alle paradoxen vinden ze blijkbaar terug in Sint-Joris-Weert godbetert. In Sint-Joris-Weert loopt volgens de journalist Marco Zatterin blijkbaar een straat waar ze langs de ene kant Franse kranten lezen, crêpes en croques monsieurs eten, terwijl ze langs de andere kant alleen maar de Gazet van Antwerpen lezen en Waterzooi naar binnen spelen. Marco beweert ook dat, als je langs de Vlaamse kant Frans praat, uw gespreksgenoot fijntjes zal doen alsof hij je niet begrijpt. Tenzij je toerist bent, dan kun je wel op een vriendelijk 'bonjour' rekenen. Asterix, Obelix en Julius Caesar wisten het al : rare jongens, die Sint-Joris-Weerters.
Toch wel leuk om eens de Belgische politiek door een andere bril te zien. Niet zo leuk als door de bril van Herman de Croo, maar kom.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten