Hier werken keiveel proffen en andere collega's die koersfanaten zijn. En als Belg word je dan automatisch zwaar geapprecieerd (ja, er wordt automatisch van uitgegaan dat iedere Belg ook een koersfanaat is). En dat zorgt ervoor dat ik mijn Italiaans kan bijspijkeren door uitvoerige discussies over 'il giro delle Fiandre', 'Parigi-Roubaix', 'la freccia Vallone' en uiteraard 'la Liegi' te voeren. De laatste twee wedstrijden zijn hier duidelijk toch iets meer geliefd dan de eerste twee, maar een coureur die niet nadenkt, maar altijd aanvalt, kan ook hier de mensen bekoren. Devolder en Boonen konden dus op veel bijval rekenen. Rebellin ook, maar dat zal wel niet veel verbazing wekken.
En tips om tijdens de werkuren de koers op allerlei illegale sites te volgen, dat een mens dan krijgt...
donderdag 23 april 2009
maandag 30 maart 2009
Bankieren in Italië : the saga continues
Het blijft toch altijd weer een avontuur zonder weerga, dat bankieren in Italië. Elke keer dat ik die bank binnenstap, vraag ik me af wat voor spannends mij nu weer te wachten staat.
Vandaag was het nog eens zover. Ik wou mijn Belgische zichtrekening eens bijspekken. Ik had dat vroeger al eens gedaan en toen was dat zonder problemen verlopen. Nu heeft de Italiaanse bureaucratie nogal eens de neiging om om de haverklap nieuwe regeltjes uit te vinden. Eén gelukte poging betekent dus geen garantie op later succes. En inderdaad : dit keer mocht ik een mooi, nieuw formulier invullen. Niet erg, formulieren invullen zijn we hier al gewoon.
De verrassing bleef echter niet lang uit : ik had mijn Italiaans rekeningnummer verkeerd ingevuld. Althans dat dacht de dame achter het loket. Dat dacht ik echter niet. Wat bleek : Banca di Roma is blijkbaar onlangs overgegaan in Unicredit. En blijkbaar hebben ze alle rekeningnummers veranderd. Van alle klanten van Banca di Roma. Dus ook van mij. En dat hebben ze mij nooit laten weten. Tofkes!
Goed, één verrassing achter de rug, de rest zou dan wel goed verlopen. Mja, ik had blijkbaar mijn Belgische IBAN en SWIFT verkeerd ingevuld. Althans dat dacht de dame achter het loket. Dat dacht ik echter niet. En toch vond ze mijn data niet in haar computer. Wat bleek : ik had als naam van de bank "Bank van de Post" ingevuld. Maar ja, hoe gaat dat in België, dat is hetzelfde als "Banque de la Poste". En dat is wat de computer (nog altijd vintage Windows NT) uitspuwde. En dat doet nogal wat wenkbrauwen fronsen, ook al verschijnen mijn naam en adres op haar scherm na het intikken van mijn IBAN en SWIFT. Maar ja, meneer, "Bank van de Post", dat is toch niet hetzelfde als "Banque de la Poste"...
Diepe, diepe, diepe zucht...
Vandaag was het nog eens zover. Ik wou mijn Belgische zichtrekening eens bijspekken. Ik had dat vroeger al eens gedaan en toen was dat zonder problemen verlopen. Nu heeft de Italiaanse bureaucratie nogal eens de neiging om om de haverklap nieuwe regeltjes uit te vinden. Eén gelukte poging betekent dus geen garantie op later succes. En inderdaad : dit keer mocht ik een mooi, nieuw formulier invullen. Niet erg, formulieren invullen zijn we hier al gewoon.
De verrassing bleef echter niet lang uit : ik had mijn Italiaans rekeningnummer verkeerd ingevuld. Althans dat dacht de dame achter het loket. Dat dacht ik echter niet. Wat bleek : Banca di Roma is blijkbaar onlangs overgegaan in Unicredit. En blijkbaar hebben ze alle rekeningnummers veranderd. Van alle klanten van Banca di Roma. Dus ook van mij. En dat hebben ze mij nooit laten weten. Tofkes!
Goed, één verrassing achter de rug, de rest zou dan wel goed verlopen. Mja, ik had blijkbaar mijn Belgische IBAN en SWIFT verkeerd ingevuld. Althans dat dacht de dame achter het loket. Dat dacht ik echter niet. En toch vond ze mijn data niet in haar computer. Wat bleek : ik had als naam van de bank "Bank van de Post" ingevuld. Maar ja, hoe gaat dat in België, dat is hetzelfde als "Banque de la Poste". En dat is wat de computer (nog altijd vintage Windows NT) uitspuwde. En dat doet nogal wat wenkbrauwen fronsen, ook al verschijnen mijn naam en adres op haar scherm na het intikken van mijn IBAN en SWIFT. Maar ja, meneer, "Bank van de Post", dat is toch niet hetzelfde als "Banque de la Poste"...
Diepe, diepe, diepe zucht...
vrijdag 27 maart 2009
dinsdag 24 maart 2009
Heren van De Standaard Online ...
gelieve de kwaliteit op uw webpagina weer te laten domineren. De Belg in het buitenland wil graag degelijk geïnformeerd worden, niet alleen over wat er in het binnenland gebeurt, maar ook over wat er in het buitenland gebeurt. De Belg in het buitenland beschikt niet over de inlandse tv en heeft dus geen behoefte aan de dolle fratsen in "Mijn restaurant", "Temptation Island" en consoorten. Evenmin is de Belg in het buitenland niet erg onder de indruk van een voorpagina waarop de split van K3 als hoofdpunt naar voren wordt gebracht. Je moet verdikke al ver doorklikken om nog iets serieus te vinden op die pagina.
Serieus nieuws eerst dus, de TV-Story-items zal ik wel vinden door te klikken op de rubriek "Meest aangeklikt". Laat de kwaliteit primeren, of ik schakel over op www.tijd.be. Een mens zou verdorie bijna terug verlangen naar de tijd toen er nog AVV-VVK op de voorpagina stond...
Serieus nieuws eerst dus, de TV-Story-items zal ik wel vinden door te klikken op de rubriek "Meest aangeklikt". Laat de kwaliteit primeren, of ik schakel over op www.tijd.be. Een mens zou verdorie bijna terug verlangen naar de tijd toen er nog AVV-VVK op de voorpagina stond...
vrijdag 13 maart 2009
Happy birthday WWW
Voor de informatici en informatica-liefhebbers onder ons, een foto van een belangrijk document:
Het betreft het voorstel van Tim Berners-Lee (in samenwerking met de Belg Robert Calliau) dat geleid heeft tot het World Wide Web, dat vandaag blijkbaar zijn twintigste verjaardag viert. De vraag die Berners-Lee zich stelde, was simpelweg : "Hoe kunnen we de massale toevloed aan informatie die LHC zal uitspuwen, zo gemakkelijk mogelijk beschikbaar stellen voor de geïnteresseerden?" Hypertext, html en het WWW waren het resultaat, de CERN-bobo's schoten het voorstel niet af maar vonden het 'vague, but exciting' and de rest is geschiedenis.
Ook wel grappig om te zien hoe lang men eigenlijk al aan LHC aan het werken is (eigenlijk is dat al langer dan twintig jaar) en tot welke spin-offs dit zoal niet leidt.
Nog zo'n foto:
Een screenshot van Berners-Lee's webbrowser uit '93. In het venstertje 'Experiments' staan niet alleen de toenmalige experimenten, maar ook de huidige LHC experimenten (ATLAS, CMS, ...).
Het betreft het voorstel van Tim Berners-Lee (in samenwerking met de Belg Robert Calliau) dat geleid heeft tot het World Wide Web, dat vandaag blijkbaar zijn twintigste verjaardag viert. De vraag die Berners-Lee zich stelde, was simpelweg : "Hoe kunnen we de massale toevloed aan informatie die LHC zal uitspuwen, zo gemakkelijk mogelijk beschikbaar stellen voor de geïnteresseerden?" Hypertext, html en het WWW waren het resultaat, de CERN-bobo's schoten het voorstel niet af maar vonden het 'vague, but exciting' and de rest is geschiedenis.
Ook wel grappig om te zien hoe lang men eigenlijk al aan LHC aan het werken is (eigenlijk is dat al langer dan twintig jaar) en tot welke spin-offs dit zoal niet leidt.
Nog zo'n foto:
Een screenshot van Berners-Lee's webbrowser uit '93. In het venstertje 'Experiments' staan niet alleen de toenmalige experimenten, maar ook de huidige LHC experimenten (ATLAS, CMS, ...).
donderdag 12 maart 2009
Boek
Zopas deze boekrecensie gezien op humo.be: De eenzaamheid van de priemgetallen. Dit boek is al ruim een jaar een bestseller in Italië. Het heeft vorig jaar de premio Strega gewonnen. Als je naar het palmares van die prijs kijkt, zie je dat dat geen kattenpis is. Ik heb het zelf nog niet gelezen, maar zal dat misschien wel eens (in het Italiaans) proberen. Ik ben behoorlijk verrast dat het nu al in het Nederlands verschijnt.
En de auteur is een collega van mij. Hij doctoreert hier aan de unief en zit in het bureau naast dat van mij.
En de auteur is een collega van mij. Hij doctoreert hier aan de unief en zit in het bureau naast dat van mij.
dinsdag 10 maart 2009
Talenkennis
Asjemenou, de talenkennis in Italië is over het algemeen van een belabberd niveau. Engels : inesistente, Frans : inesistente... Nederlands daarentegen : una sola parola! Jawel, één woord van onze schone Nederlandsche tale is doorgedrongen tot de Italianen. Verscheidene malen kreeg ik hier namelijk al de vraag : "Is het waar dat jullie een woord hebben voor 'het geslachtsdeel laten slingeren en moedwillig tegen een object aantikken, o.a. met het oogmerk hierdoor een ander of zichzelf op te winden'?"
Jawel, swaffelen is overduidelijk aan een internationale carrière begonnen.
Jawel, swaffelen is overduidelijk aan een internationale carrière begonnen.
Abonneren op:
Posts (Atom)