Einde van de winter. Eindelijk...

Geen nachtelijke vriezerij meer, bomen die er terug groen uitzien, de heuvels rond Turijn die dagelijks groener worden... de winter in Italië lijkt voorbij. En dat is maar goed ook! De winter is hier immers een ergerlijk deprimerend seizoen. Vrij weinig zonlicht, maar ook vrij weinig regen. Dat betekent dus dat de hemel meestal gewoon potdicht zit met een deprimerend saaigrijs wolkendek. Saai, bitterkoud, en in een grote stad als Turijn wordt dat grijze aspect nog eens verhonderdvoudigd door de aanwezige industrie. Is 't in België beter? Neen, uiteraard niet. 't Is in België des winters ook bitterkoud en daarenboven krijg je er nog eens een dagelijkse gratis douche bovenop. Eén klein aspect is aan het Belgisch weer toch iets beter : 't is minder saai. Het wolkendek verandert voortdurend en er gebeurt al eens iets, zoals een pittig stormpje. Ook niet echt plezant, maar toch iets meer gevarieerd dan een grijs wolkendek, waar zelfs niet de minste grijstintvariatie in te ontdekken valt.

Maar zie, de lente is in 't land en pleziert ons al eens met mooie dagen. De stad krijgt kleur, niet alleen door het groen, maar plots ontdek je ook dat de gebouwen niet enkel grijs zijn geschilderd. En het voornaamste verschil : de Italianen komen terug naar buiten. Terrasjes worden opgezet, statige oude heren en dames drinken hun zoveelste koffie gezellig buiten, jonge gezinnen proberen hun bambini wat kleur te laten krijgen en je kunt 's avonds je pizza al eens buiten consumeren. Zowaar, zowaar, de typisch Italiaanse levensstijl komt terug naar boven. In alle straatjes heeft de plaatselijke bar stoeltjes buitengezet en zit jong en oud gezellig te tetteren over van alles en nog wat. Wandelend door de straten krijg je dat typisch Italiaanse 'dolce far niente'-gevoel. En dat is best wel gezellig...

't Is toch ook niet allemaal peis en vree. April, dat is ook hier de maand van de grillen. Het durft nog al eens een paar dagen goed regenen. En dan wordt het al weer wat kouder. Niet fijn, want er heerst hier blijkbaar een wet die zegt dat in openbare gebouwen (waaronder scholen, universiteiten,...) de verwarming na 15 april niet meer mag worden aangezet, tenzij in uiterste nood. Een pestwet, als je 't mij vraagt, want regendagen betekenen dan zoveel als dikketruiendagen. 't Is dan behoorlijk bibberen, een ganse dag lang, want de begrippen 'dubbelglas' en 'isolatie' zijn hier niet echt doorgedrongen (en waarschijnlijk niet echt geschikt voor in de zomer). Maar goed, als de regen verdwijnt en de zon terugkomt, zien de bergen er zoveel mooier uit, bedekt met een vers laagje sneeuw. En dat maakt alles weer goed...

Nog eens politiek

Jaja, elke dag weer een politiek relletje in de gazetten en een exponentiële groei in het aantal melige, absoluut nietszeggende, politieke radiospotjes : het is bijna zover. Zondag en maandag mogen de Italianen de democratie nog eens laten zegevieren. Twee dagen, want als 't schoon weer is, moet de Italiaan toch de gelegenheid krijgen om een strand op te zoeken. Met andere woorden : 't is nog eens tijd om hier de Italiaanse politiek in het belachelijke te trekken. En daar is niet echt veel moeite voor nodig :-)

Ik heb al eerder eens verteld dat er hier een wildgroei aan belachelijke en minder belachelijke partijen is. En effectief, in totaal zijn er deze verkiezingen 32 partijen die een kandidaat-premier voorstellen. Daarnaast zijn er nog een hoop andere partijen (waarover later meer), die geen kandidaat-premier hebben, maar die toch meedoen. Waarom is meestal niet geweten, maar kom... Op 't einde van deze post meer hierover. In totaal nemen, geteld over gans Italië, een 170-tal partijen aan de verkiezingen deel. Het overgrote deel hiervan komt slechts in bepaalde streken op. Laat ons zeggen dat er per streek een 20- à 30-tal partijen op de stembiljetten staan.

Betekent dit dat voor de Italiaanse stembrieven ongeveer het volledige Amazonewoud dient te worden gekapt? Neen! Het is hier namelijk niet mogelijk om op personen te stemmen. Je kunt alleen op partijen en coalities (meerdere partijen die dezelfde premier voorstellen) stemmen. Op de stembiljetten staan dus in de praktijk alleen maar een hoop kottekes met het logo van de desbetreffende partij. De personen die uiteindelijk naar kamer en senaat gaan, worden aangeduid door de partijvoorzitters. En plots begrijpt men waarom corruptie hier zo welig tiert...

De kottekes op de stembiljetten zijn allemaal gescheiden door wat witruimte, behalve de kottekes van partijen die een coalitie vormen. Die laatste hebben perfect aangrenzende kottekes. En dat zint Berlusconi niet. Berlusconi's PDL-partij (Popolo della Libertà) is namelijk in coalitie met Bossi's Lega Nord. Men mag echter maar een kotteke aankruisen. Dat betekent dat voor de coalities enkel één van de aangrenzende kottekes mag worden bevlekt en meer specifiek, dat men het lijntje tussen de diverse kottekes niet mag overschrijden met het stempotlood. Anders is de stem ongeldig. En Berlusconi heeft blijkbaar niet echt veel vertrouwen in de intelligentie van zijn kiezers en vreest dat ze massaal het fatale lijntje zullen doorschrappen. En dat hij daardoor de verkiezingen zal verliezen. Moord, brand, de communisten zullen terug winnen door dat stomme kiesreglement! Enfin, Italië is dus al een week in de ban van een lijntje tussen kottekes. Fantastisch toch, de politiek hier. Hier gaat het nu echt over 'de mensen', zie. Saillant detail, dat kiesreglement dat bepaalt hoe het stembiljet eruit ziet, werd ingevoerd door de regering ... Berlusconi!

Bon, wat voor soort kottekes zullen er op het biljet staan? Naast de twee grote partijen/coalities (PD ofte de sociaal-democraten en PDL-Lega Nord oftewel een zootje extreem donkerblauwe liberalen, extreem-rechtsen, separatisten, fascisten,...) is er aan de linkerzijde nog : de Partito Socialista, Sinistra Arcobaleno ((ex-)communisten), Sinistra Critica ((ex-)communisten), Partito Communista dei Lavoratori (communisten), Partito di Alternativa Communista (communisten) en Partito Communista Italiano Marxista-Leninista (communisten vermoed ik). Pfoe, je zal maar communist zijn in Italië... Aan de andere zijde van het spectrum vind je La Destra ((ex-)fascisten) en Forza Nuova (fascisten). Fascisten hebben het hier toch wel gemakkelijker dan de communisten... Er zijn ook nog wat centrum-partijen, wat hier zoveel betekent als rechts-christen-democratisch. Zo is er de Unione di Centro en een partij die heet 'Abortio, no grazie'. En de oscar voor duidelijkste partijnaam gaat naar...

Da's zo ongeveer het overzicht van de 'traditionele' partijen. Daarnaast zijn er, zoals eerder gezegd, ook nog een hoop kleine partijen, die geen kandidaat-premier hebben, maar toch hun programma willen uitvoeren. Een overzicht uit de coolste:
- 'Io non voto' : Dat betekent 'ik stem niet'. Zal tweede eindigen in de strijd voor de oscar voor duidelijkste partijnaam.
- 'Nucleo Tremmista Nazionale' : hebben het in hun programma over 'tremmeritocratisme', 'tremminternationalisme' en andere moeilijke woorden die beginnen met tremm-.
- 'Pane, pace, lavoro' : Willen brood, vrede en werk voor iedereen.
- 'Liberté, fraternité, egalité' : hun logo bevat verder nog 'yankee go home', 'légalité securité' en 'no amnistia'. Verder weinig over geweten.
- 'Sacro Romano Impero Liberale Cattolico-Giuristi del Sacro Romano Impero Cattolico- Movimento Europeo Liberal Cristiano Giustizia e Libertà' : en de oscar voor langste partijnaam gaat naar...
- 'Partito Impotenti Esistenziali' : Geen commentaar.

Giro delle Fiandre all'Italiano

't Zijn toch in lichte mate barbaren, de Italianen. Elke mens weet toch dat een koers gelijk de Ronde van Vlaanderen dient begonnen te worden met voorbeschouwingen rond 12.30 en dat er vanaf 14 uur toch al zeker directe beelden te zien moeten zijn. Allez, anders mist ge de Koppenberg.

Niet dus, vanaf 15.10 (berg Ter Stene) gaan ze hier 'in diretta', zonder voorbeschouwingen! Gelukkig, gelukkig, gelukkig waren ze zo vriendelijk om wat beelden van de Koppenberg ('con un Boonen molto impressionante') in uitgesteld relais uit te zenden. Dikke oef dus. De commentaar is uiteraard niet zo goed als Michel, maar kan er toch wel goed mee door. Er is een commentator die er wat van kent, en de co-commentator is oud-renner Davide Cassani, dus dat valt ook wel mee. Ze geven ondertussen ook wel wat interviews met, helaas enkel Italiaanse renners (Tafi!).

Hilarisch is echter de uitspraak van renners- en plaatsnamen, maar dat was uiteraard te verwachten. Aan idyllische plekken als Michelbeke, Bellegem of Denderwindeke durfden ze zich duidelijk niet te wagen. Tom Boonien (klemtoon achteraan), Steijen Deevoldèr en Niek Noejens, ze vonden ze toch ook echte helden. Verrassend weinig problemen hadden ze met de Koppenberg (wordt enkel Koppenberk, maar kom...). De eikenmolenberg, daar had ik toch wel een vijftal minuten voor nodig om te begrijpen wat ze daar van hadden gemaakt. De grootste problemen kwamen er met de muur van Geraardsbergen. De commentator wist dat Geraardsbergen in Vlaanderen ligt en beloofde dus plechtig om 'il muro di Keeraardshbergin' te zeggen, maar dat lukte toch niet zo goed. 'Il muro di Grammont', daar had hij minder problemen mee. We vergeven het hem uiteraard, de mens kende zijn klassiekers duidelijk, wist dat Joan Moessee de Ronde drie keer had gewonnen en dat Petier Van Petekem van Brakel afkomstig was. Dat die laatste ook de zwette van Brakel wordt genoemd, dat wist hij echter niet.

Aan de streep (verdikke toch Steijen Deevoldèr wint en niet 'il nostro Ballan') begon de barbarij echter weer. De beelden komen rechtstreeks van Sporza (inclusief wedstrijdinformatie), dus zie je hoe de Devolder geïnterviewd wordt door de onvolprezen Renaat Schotte. In de plaats van die mens zijn werk te laten doen en goed op te letten en te leren van de meester zelve, beginnen ze zomaar wat over het interview te tetteren met ene Alessandra. Tijdens de podiumceremonie breken ze zowaar af juist op 't moment dat Kris Peeters, Yves Leterme of Bert Anciaux de trofee aan de nieuwe held overhandigt. En geen nabeschouwingen, want in de plaats verschijnt een blonde, rondborstige Italiaanse op het scherm om een dwaas spelprogramma te presenteren. Haar naam... Alessandra.

Enfin, ik klaag niet. Toch de laatste 50 kilometer kunnen zien. En 't is en blijft toch de tweede schoonste koers ter wereld. Volgende week : de schoonste koers ter wereld. Helaas pas vanaf 15.30 (ongetwijfeld kilometers na de passage door Wallers-Arenberg) en zonder voor-en nabeschouwingen.

De fratsen van Silvio

Silvio Berlusconi, alle clichés die je je kunt inbeelden omtrent Italianen in één lichaam, Italiaanste aller Italianen, is een lolbroek. De zo goed als zeker toekomstige premier en zelfverklaarde Messias van Italië moest onlangs in een tv-debat de confrontatie met het volk, of zoals hij dat waarschijnlijk noemt, het gepeupel of het canaille, aangaan. Op zeker moment kwam er een arm studentinnetje iets vragen aan de goedheilige Silvio. Het arme studentinnetje heeft namelijk wat problemen : haar familie is arm, werkloosheid tiert welig in haar omgeving en ze heeft niet echt veel geld om haar studies te betalen. Haar vraag was even simpel als roerend : "O heilige Silvio, redder des Vaderlands, wat gaat Gij daar aan doen?"

San Silvio wist het niet, er zijn zo van die dingen die niet oplosbaar zijn. Allez, je kunt niet alles willen : zorgen dat uw eigen zakken vol blijven en tegelijkertijd voor andere mensen iets goeds doen, dat gaat niet samen. Hij kon dus geen afdoend antwoord geven. Maar hij had wel wat goede raad voor het meisken. Aldus sprak hij : "Meisken, parelken (ze heette Perla), als ge rijk wilt worden, moet ge met de erfgenaam van een miljonair trouwen. Ge kunt misschien met de zoon van Berlusconi trouwen." En aldus kon Silvio het parelken troosten met een gulden raad die tegelijk, zo gaf hij zelf ook toe, een olijke kwinkslag was.

Nu moet je weten dat de avond voor dit gouden advies uitgesproken werd, Italië lichtelijk beroerd werd door de zelfmoord van een arbeider, die net vernomen had dat hij ontslagen werd, wegens de voor zijn bedrijf noodzakelijke afvloeiingen. De timing van San Silvio's mopje was dus perfect.

Vandaag wist Silvio te melden dat zijn adviezen blijkbaar bijzonder serieus worden genomen door het Italiaanse arme-meiskens-volk. Piersilvio Berlusconi, erfgenaam van de rijke miljonair (allemaal eerlijk verdiend door elke dag van 7.30u tot 2 uur 's nachts te werken en waarvoor Benedetto Sedici de procedure tot heiligverklaring wel eens mag beginnen inzetten), heeft namelijk al 360 sms'jes van trouwlustige arme meiskens gekregen. Vader en zoon hebben die sms'jes samen gezellig doorgenomen, gezeten bij een knisperend haardvuur, onder het nuttigen van een copieuze maaltijd, met een goed glas whiskey in de hand. Eén van de arme meisjes had zelfs een foto toegevoegd van haarzelve, gehuld in haar toekomstige bruidsjurk. Die foto, zo onthulde Silvio, heeft voor heel wat pret gezorgd ten huize Berlusconi. Toch mooi, dergelijke familietaferelen, gevuld met ontroerende vader-zoon-momenten...

Nieuws

Kijk eens aan, vandaag in La Stampa :

"La rivelazione della stampa fiammingha."
"Monsignor Danneels non è papa. Sarà perchè il nipote è porno-star?"

Ik veronderstel dat vertaling niet nodig is en dat iedereen dit nieuws wel al kende en de woorden 'kardinaal Danneels' en 'porno-ster' wel op een correcte manier weet te linken. Altijd dolle pret als de Italiaanse pers weer eens een paar woorden aan België wijdt. Ik kende overigens de naam van de neef van kardinaal Danneels niet. Het blijkt Dries Breyne te zijn, adoptiefzoon van mijnen gouverneur Paul Breyne en Godelieve Danneels. Verder wordt Dries omschreven als een van Belgiës meest bekende porno-sterren, en alleszins Vlaanderens bekendste porno-ster. Kijk eens aan, je leert toch wat bij door de gazetten hier te lezen...

Ik moet hier dus dringend van gazet veranderen, al vrees ik dat de rest van de gazetten niet veel beter is...

Stoeme Italianen, hoofdzonden en velo

Amaiamaiamai, die Italianen, ze kunnen behoorlijk stom zijn. Anderhalve week geleden is de temperatuur hier eens naar een aangename 23° opgelopen. Fijnfijnfijn, dachten de Italianen. Fijnfijnfijn, dacht ik ook. Hoerahoerahoera, dachten de Italianen, nu kunnen we eindelijk die verwarming afzetten tot pakweg november. Mjamjamja, dat was toch een gedachte die niet in mijn hoofd durfde opkomen. Maartse buien en aprilse grillen, je moet ze mij niet leren kennen. Enfin, hier op het werk dachten ze dat de tijd gekomen was om eens werken uit te voeren aan de radiatoren op de vijfde verdieping. Dat betekent blijkbaar dat alle radiatoren in gans het gebouw dan niet meer kunnen werken. Ik vermoed een constructie die de vergelijking met de waterafvoer in Ziekelingenstraat 43 goed kan doorstaan. Uiteraard, wat gebeurt er dan : spectaculaire temperatuursdaling met een goede 17°. Oeps, dat hadden ze toch wel niet verwacht die Italianen. Enfin, het gevolg was dus algehele dikke-truiendag, of beter dikke-pooljasdag. En aangezien de snelheid van werken hier de vergelijking met de snelheid van afname van de houtstapel in Ziekelingenstraat 43 goed kan doorstaan, betekent dat automatisch dikke-pooljasdagEN. Only in Italy!!!

Ondertussen naderen de verkiezingen, fascisten worden op de lijsten gezet en spuuglelijke affiches sieren het stadsbeeld. Een vaststelling, de slogans hier zijn compleet nietszeggend. Allez, ook 'goed bestuur' zegt niet veel, maar het heeft toch iets van boodschap en belofte, namelijk... awelja, 'goed bestuur' zeker. Hier beloven de affiches niets, maar dan ook absoluut niets. Berlusconi bijvoorbeeld adverteert met de slogan : "Links heeft het land op de knieën gebracht. Herontwaakt Italië." Op de man spelen dus. Veltroni (van links) houdt het bij gemeenplaatsen als : "Denk niet aan welke partij, denk aan het land." Zelfs Stefaan De Clerck kan het beter. Enfin, verkiezingen in Italië, dat betekent ook dat het Vaticaan zich nog meer dan anders roert. Elke dag, maar dan ook elke dag komt Benedetto Sedici hier in het nieuws. Tegen abortus, euthanasie, en wat nog meer. Gisteren moest ik echter spontaan in lachen uitbarsten toen ik las dat de hoofdzonden worden uitgebreid met onder meer ... roekeloos rijgedrag. Roekeloos rijgedrag!!! Lap, 99,9% van de Italianen naar hel en vagevuur door twee simpele woorden toe te voegen aan de lijst der hoofdzonden. Afgelopen weekend ben ik tot een belangrijke conclusie gekomen in verband met het rijgedrag hier. Het was mij immers opgevallen dat, als het licht voor voetgangers hier op groen springt, de Italianen altijd 10 seconden wachten met oversteken. Ik weet dit altijd aan een vorm van traagheid, tot dit weekend mijn euro viel. Het is eigenlijk gewoon pure voorzichtigheid. Er is immers altijd een stupido die heel trots is op zijn voorruit en klaar is om de al te vlugge oversteker van die voorruit te laten genieten. Die stupido doet dit bij voorkeur door, als het licht al twee seconden op rood is gesprongen, eens goed en agressief op te trekken. Italianen en auto's : het wordt tijd dat de VN eens een resolutie goedkeurt dat de twee door minstens 2 kilometer moeten gescheiden worden.

Tot slot, met betrekking tot het einde van de vorige post : ik heb hier nog een straffere fiets gevonden. Eentje met onder het zadel het, voor de Leuvense student welbekende ... VELO-plaatje. Ik vermoed dat de Belgische overheid in het geniep de stijgende voedselprijzen probeert te counteren met een 'pizza for bikes'-programma. Als het velo-bikes zijn, lijkt me dat wel een goede deal :-).

Acclimatisatietips-deel 1 : Smog.

Ten behoeve van diegenen onder jullie die van plan zijn het Turijnse leven eens van wat dichter te bekijken, ga ik hier op gezette tijden enkele 'acclimatisatietips' verzamelen. Vandaag deel 1 dus : de smog.

De eerste tip luidt als volgt : alvorens hierheen te komen, kan het nuttig zijn een kleine twee weken te kamperen in de middenberm van de E40, ter hoogte van Groot-Bijgaarden bijvoorbeeld. Een andere in- of uitgang van Brussel is ook ok, op voorwaarde dat die door minstens 5 uur file per dag wordt gekenmerkt en niet al te veel bomen bevat. Kwestie van uw longen al wat gewoon te laten raken aan fijn stof en ander kankerverwekkend materiaal.

Italiaanse steden hebben namelijk een smogprobleem. In vergelijking met de smogalarmen die in België tegenwoordig blijkbaar welig tieren, zou de gemiddelde verstedelijkte Italiaan eens zijn schouders ophalen of, misschien wat typischer, zijn onderkin(nen) met de bovenkant van zijn vingers strelen. En Turijn heeft de bedenkelijke eer als een der goorste smogsteden van Italië te mogen worden beschouwd. Daar zijn diverse redenen voor. De Alpen mogen als reden worden aangehaald. Die bergen zorgen hier voor vrij stabiel weer, met nogal weinig wind. Turijn kent ook heel wat industrie, alhoewel de echt zware industrie de laatste 10 jaar blijkbaar toch wel fel is achteruitgegaan. De voornaamste reden is uiteraard het Italiaanse verkeer en bijbehorend 'sportief' rijgedrag. Geef toe, dergelijke roestbakken

mogen er zeer charmant uitzien, echt smogverminderend zijn ze niet. Fietsen in Turijn is ook niet aan te raden, tenzij je zelfmoordneigingen vertoont.

Om toch wat frissere lucht te kunnen inademen, is er gelukkig een groot park in Turijn, het Parco del Valentino. Daar trekken ze dan ook massaal naartoe, zeker als het eerste lentezonnetje voor 21 graden of zelfs meer zorgt :

Acclimatisatie dient er voor te zorgen dat de plotse toevoer van iets zuiverdere lucht, de hersenen aantast en aldus voor vreemde kuren zorgt. Een overbekend fenomeen waar sommige Italianen toch last van hebben:

Anderen behoren blijkbaar tot de intelligente klasse mensen die het smogprobleem willen aanpakken:

Hmmm, fietsen, Turijn,... Klopt dit wel? Eens van naderbij bezien:

Yep, een drinkbus van de ronde van Vlaanderen, Belgen dus,...